 |
|
|
| |
|
|
 |
| ความเข้าใจเรื่องหนังสือ การอ่าน |
|
| และระบบหนังสือสาธารณะ |
|
| |
|
| มกุฏ อรฤดี |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| ๙ |
|
| |
|
จดหมายจากราชบัณฑิต ศาสตราจารย์ ปรีชา ช้างขวัญยืน ในนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ฉบับที่ ๖๑๔ ทำให้รู้ว่า ข้อบกพร่องซึ่งปรากฏในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ เหตุหนึ่งเนื่องจาก จำเป็นต้องกำหนดให้เป็นเช่นนั้น เพราะระเบียบราชการบังคับ และข้ออธิบายอื่นๆ ก็เป็นคำตอบ และเหตุผลต่อเนื่องอย่างชัดเจนว่า |
|
| เราไม่อาจพัฒนาระบบหนังสือของชาติได้เลย ถ้าไม่คิดหาทางแก้ไขกฎระเบียบราชการที่เป็นอุปสรรค |
|
| แนวทางหนึ่งที่น่าพิจารณาก็คือ ควรยกสถานะของราชบัณฑิตยสถานเป็นสถาบันเอกเทศและอิสระอย่างแท้จริง ให้สมกับการเป็น ราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งมีภาระหน้าที่รับผิดชอบต่อประเทศชาติอย่างสำคัญและใหญ่หลวง หรือไม่เช่นนั้นก็ให้กิจกรรมที่ต้องเกี่ยวข้องกับการจัดซื้อจัดจ้าง ไปอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานอื่น ซึ่งจะช่วยให้ราชบัณฑิตยสถานพ้นจากความมัวหมองทั้งปวง |
|
| เพราะหากยังเป็นเช่นที่ศาสตราจารย์ปรีชา ช้างขวัญยืน กล่าวถึง ก็เป็นอันสรุปว่า คนไทยจะไม่มีโอกาสได้เห็นพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานที่พิมพ์ด้วยกระดาษเฉพาะอีกเลย และคนของเราในอนาคตจะขาดสิ่งรู้ความรู้ว่าด้วยหนังสือไปอีก อย่างน้อยก็สองเรื่อง คือ ไม่มีวันได้รู้ว่าทำไมจึงมีการศึกษาค้นคว้าเพื่อผลิตกระดาษสำหรับพิมพ์หนังสือบางอย่างบางประเภทจำเพาะให้ต่างออกไป และเหตุใดจึงมีการคิดเรื่องทำปกหนังสือสันโค้ง (ต้องอธิบายแก้ความเข้าใจผิดในข้อที่ว่า การทำปกหนังสือสันตรงกับสันโค้งนั้น แท้จริงแล้วต่างกันมาก ทั้งกรรมวิธีและค่าใช้จ่าย) |
|
| เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ควรปล่อยให้ระเบียบราชการมาเป็นข้อจำกัดข้อกีดกั้นการพัฒนาด้านหนังสือและการเรียนรู้ในชาติ อีกต่อไป |
 |
| (โปรดอ่านบทความในนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ฉบับที่ ๖๐๗, ๖๐๘ จดหมายจากเลขาธิการราชบัณฑิตยสถาน ในฉบับที่ ๖๑๐ และหน้าจดหมาย เนชั่นสุดสัปดาห์ ฉบับที่ ๖๑๔) |
|
"คนไทยจะไม่มีโอกาสได้เห็นพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานที่พิมพ์ด้วยกระดาษเฉพาะอีกเลย" |
|
| |
|
| |
|