ซื้อหนังสือจาก ‘ร้านหนังสือ’ เพื่อให้ระบบหนังสือของชาติเติบโตยั่งยืน
  หน้าแรก   เฟซบุ๊คทั้งหลาย   หนังสือ   บทความ   ระบบหนังสือ   เกี่ยวกับผีเสื้อ   บันทึกถึงผีเสื้อ   ห้องสนทนา   โรงเรียนวิชาหนังสือ
  ดอนกิโฆเต้ฯ   ของเล่น   ของที่ระลึก   แผนที่เว็บ   คำถามเดิมๆ   นิตยสารหน้าจอ   สมัครสมาชิก   แก้ไขข้อมูลสมาชิก   สั่งซื้อหนังสือ
  หน้าแรก > หมวดหมู่หนังสือ > โต๊ะโตะจัง กับโต๊ะโตะจังทั้งหลาย
 
 
   
 
  โต๊ะโตะจัง กับโต๊ะโตะจังทั้งหลาย   
TOTTOCHAN TO TOTTOCHANTACHI : TETSUKO KUROYANAGI
เขียน :  เท็ตสึโกะ คุโรยานางิ    แปล :  ผุสดี นาวาวิจิต
บรรณาธิการต้นฉบับ :  ผกาวดี อุตตโมทย์,  มกุฏ อรฤดี
ภาพปก :  ทะนูมะ ทาเคโยชิ    ภาพประกอบ :  เฉลิมชาติ เจริญดียิ่ง
  พิมพ์ครั้งที่ :  ๑ (มิถุนายน ๒๕๕๒)   ปกแข็ง
  ๔๑๖ หน้า    น้ำหนัก :  ๕๑๐.๐๐ กรัม    ขนาด :  ๑๓ x ๑๘.๕ x ๓.๒ ซ.ม.
ภาษาต้นฉบับพิมพ์ครั้งแรก :  ค.ศ. ๑๙๙๗   
  สำนักพิมพ์ผีเสื้อพิมพ์ครั้งแรก :  มิถุนายน ๒๕๕๒    ครั้งล่าสุด :  ๒๕๕๒
รายละเอียดรูปเล่ม :  ๑๖ หน้ายก
ภาษาต้นฉบับ :  ญี่ปุ่น    ภาษาที่แปลมา :  ญี่ปุ่น    กลุ่มผู้อ่าน :  อ่านได้ทุกวัย
  ISBN :  978-974-14-0353-0    ราคา :  ๓๘๑.๐๐ บาท
  บทความเกี่ยวข้อง :: ทดลองอ่าน
   
 
 
   
     
ผู้อ่านชาวไทยคะ ดิฉันดีใจจริงๆ ที่ท่านอ่านหนังสือเล่มนี้ของดิฉัน  ดิฉันไม่เคยรู้เลยว่า เด็กๆ 
ในโลกมี    ความเป็นอยู่อย่างไร กระทั่งได้ไปถึงประเทศของเขา ดิฉันจึงจะดีใจมาก  ถ้าท่านอ่านแล้วช่วยกันคิด
เรื่องของเด็กๆ เหล่านั้น 
                              ทุกท่านรู้จักช้างใช่ไหมคะ  แต่ที่แอฟริกานั้น  แม้จะมีช้างมากมาย ทว่า เด็กชาวแอฟริกา
ก็ไม่มีใครรู้จักช้างเลย  เพราะที่แอฟริกาไม่ได้มีต้นไม้หรือหญ้าขึ้นสมบูรณ์ทั่วไป 
สัตว์ป่าจึงถูกนำไปอยู่ในเขตคุ้มครองพิเศษ ดิฉันไม่เคยเห็นสวนสัตว์ในแอฟริกา         
คงเป็นเพราะประเทศในแอฟริกาตกเป็นเมืองขึ้นของหลายประเทศมานาน 
จึงไม่มีใครสร้างสวนสัตว์ให้เด็กๆหนังสือภาพสำหรับเด็กก็เกือบจะไม่มี  
ผู้ฅนที่ไม่มีโทรทัศน์นั้นจำนวนมากกว่าฅนที่มีโทรทัศน์ดู และพื้นที่ส่วนใหญ่ไฟฟ้าเข้าไม่ถึง ฉะนั้น  
แม้อาศัยอยู่ในแอฟริกา เด็กชาวแอฟริกาก็ไม่มีโอกาสรู้จักช้าง หรือยีราฟเลยตลอดชีวิต 
ขณะที่เด็กญี่ปุ่นรู้จักช้างและ   วาดรูปช้างได้   เพราะญี่ปุ่นมีทั้งสวนสัตว์  หนังสือภาพสำหรับเด็ก และโทรทัศน์
                              ระยะเวลา  ๑๐  ปี หลังจากตีพิมพ์หนังสือนี้แล้ว ดิฉันเดินทางไปยังประเทศต่างๆ อีกหลายประเทศ 
แต่ยังไม่ได้รวบรวมเป็นหนังสือเล่มใหม่   ถึงกระนั้นท่านที่ได้อ่านหนังสือนี้ก็คงเข้าใจได้ว่า  เด็กมากมาย 
ต้องต่อสู้อย่างยากลำบากเพียงใดเพื่อให้มีชีวิตอยู่   เมื่อเทียบกับครั้งที่ดิฉันไปเยือนแทนซาเนียหลังจาก
ได้รับแต่งตั้งเป็นฑูตสันถวไมตรีขององค์การยูนิเซฟใหม่ๆ    ขณะนั้นมีเด็กเสียชีวิตปีละ ๑๔  ล้านฅน
ปัจจุบัน เด็กเสียชีวิตปีละ  ๙  ล้าน  ๒  แสนฅน เท่ากับว่าเวลา  ๒๕  ปี ที่ผ่านมา เด็กเกือบ  ๕  ล้านฅนรอดชีวิตมาได้  ซึ่งดิฉัน
คิดว่าเป็นสิ่งที่แสดงว่าทุกฅนในโลกนี้ร่วมมือกันพัฒนาชีวิต
                              ดิฉันจะดีใจมากหากท่านอ่านหนังสือนี้แล้วช่วยกันคิดเรื่องของเด็กๆ ในโลก 
เพราะเด็กญี่ปุ่นก็กำลังช่วยดิฉันคิดว่าจะช่วยเด็กอื่นๆ ในโลกอย่างไร
                              คุณผุสดีคะ ขอขอบคุณนะคะที่แปลหนังสือนี้ ขอบคุณที่ทำให้มีฅนอ่านเรื่องราวซึ่งดิฉันได้พบ และ
ได้รับทราบความคิดเห็นของดิฉันที่มีต่อเรื่องราวเหล่านั้น หวังว่าจะมีโอกาสพบกันอีกนะคะ
                              เมื่อเร็วๆ นี้  ดิฉันได้ดูข่าวทางโทรทัศน์เกี่ยวกับเมืองไทย  เรื่องช้างแสนรู้ที่วาดภาพได้สวยงาม ดิฉัน
นึกชื่นชมความฉลาดของช้าง และอยากนำเรื่องเช่นนี้ไปเล่าให้เด็กที่แอฟริกาได้รับรู้   ทุกวันนี้เรามีสันติภาพ
ก็จริงแต่เมื่อคิดว่า  แม้วันนี้ก็ยังมีเด็กๆ ที่ต้องร้องไห้ หิวโหย และโศกเศร้าที่ต้องพลัดพรากจากพ่อแม่อยู่
ณ ที่หนึ่งที่ใดในโลกนี้ ดิฉันก็รู้สึกเศร้าใจมาก แต่ถ้าเราช่วยกันคิด  แม้เริ่มจากเรื่องเล็กๆ  ดิฉันก็เชื่อมั่น
ว่าสักวันหนึ่งเด็กทุกฅนในโลกนี้คงจะมีความหวังในชีวิต มีอาหารรับประทานทุกมื้อ ได้เรียนหนังสือ
มีน้ำสะอาดดื่ม และได้ฉีดวัคซีนป้องกันโรคครบถ้วน
ขอให้เราช่วยกันเพื่อให้วันนั้นมาถึงนะคะ
ขอบคุณค่ะ

                              สารจากโต๊ะโตะถึงผู้อ่านชาวไทย
                              เท็ตสึโกะ คุโรยานางิ 
                              นักแสดงและฑูตยูนิเซฟ


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


สำนักพิมพ์ผีเสื้อขออภัย ที่ทำให้หนังสือเรื่องนี้ล่าช้า มานานถึง ๑๒ ปี เหตุผลเดิมๆ คือ ผู้แปลควรจะแปล 
ตั้งแต่ได้ต้นฉบับเมื่อ ๑๓ ปีก่อน แต่มีงานอื่นสำคัญกว่าการแปลหนังสือเสมอ
                              ผู้จัดรูปเล่ม จัดหน้า ออกแบบ และเปลี่ยนแบบ นับสิบครั้ง
                              ผู้เขียนรูปประกอบ เขียนรูปหลายครั้งหลายหน นับร้อยๆ รูป ด้วยหมายให้เป็นฉบับแปลที่ได้อารมณ์ 
ครบถ้วน โดยเฉพาะอารมณ์ลึกซึ้งอันทรงคุณค่าของหนังสือ ตามถ้อยคำและความรู้สึกจากใจผู้เขียน 
                              บรรณาธิการที่ต้องคอยถกเถียง และหาเหตุผลเรื่อง ‘คำ’ มิใช่การตรวจแก้ต้นฉบับเพียงอย่างเดียว
                              ปกเล่มนี้ต่างไปจากปกเรื่องอื่นๆ ของ ‘ผีเสื้อ’ อย่างสิ้นเชิง เพราะใช้รูปถ่ายแทนรูปวาดทั้งหมด ทั้งๆ ที่ 
ช่างเขียนรูปได้วาดไว้แล้วหลายรูป แต่เงื่อนไขต่างๆ อันเกี่ยวด้วยยูนิเซฟ และสถานะของผู้เขียน 
รวมทั้งกระบวนการอื่นๆ ในการทำงานครั้งนี้จึงต้องเปลี่ยนปกเป็นภาพถ่ายของ Tanuma Takeyoshi 
ช่างภาพระดับโลกชาวญี่ปุ่น กระนั้นก็ตาม ภาพวาดปกชุดนี้จะจัดแสดงไว้ ณ 
ห้องแสดงภาพปกและภาพประกอบของโรงเรียนวิชาหนังสือในอนาคต 
                              ท้ายที่สุดคือ การรอคอยคำขึ้นต้นของหนังสือฉบับแปลภาษาไทย ซึ่งต่างจากภาษาอื่น คือ โต๊ะโตะ 
ตั้งใจจะสื่อสารถึงผู้อ่านชาวไทยทุกฅน แต่เธอมีงานยุ่งมาก ต้องรอคอยด้วยกระวนกระวาย ทว่า 
ก็ยอมเสียมรรยาททวงถามเลขานุการของเธอหลายครั้ง จนได้ความช่วยเหลือจากเพื่อนเก่าของผีเสื้อ คือ Junko Sakakibara 
(บรรณาธิการบริหารนิตยสาร Japan Pictorial ในอดีต และบรรณาธิการบริหาร Skyward  
ภาคภาษาอังกฤษ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นนิตยสารประจำสายการบินดีที่สุดในโลกฉบับหนึ่ง) เรื่องยุ่งๆ 
ล่าช้าทั้งหลายจึงยุติ ในวันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ 
                              ขอบคุณสำนักงาน Yoshida Nahomi ที่ช่วย เป็นธุระส่งสารของโต๊ะโตะไป-มาหลายทอด 
จนถึงสำนักพิมพ์ผีเสื้อในที่สุด
                              กล่าวสรุปก็คือ คณะทำงานหนังสือแปลเล่มนี้ ทำด้วยปรารถนาให้เป็นหนังสือดี 
ทั้งรูปแบบและเนื้อหาเพื่อฅนไทยได้อ่านกันมากๆ เผื่อว่าจะได้คิดเกี่ยวกับความเป็นชาติ เป็นประเทศ 
และเป็นมนุษย์ ฅนไทยของตน 
                              เกียรติที่สำนักพิมพ์เล็กๆ ในประเทศไทยได้รับ นับเป็นเกียรติอันเนื่องมาแต่ผู้อ่านชาวไทย 
ซึ่งขอบันทึกไว้ คือ การให้เกียรติสูงสุดจากนักเขียนผู้เป็น นักแสดง พิธีกรเลื่องชื่อแห่งญี่ปุ่น และฑูตสันถวไมตรี 
ของยูนิเซฟ Tetsuko Kuroyanagi ได้ส่งสารถึงผู้อ่านชาวไทยโดยเฉพาะสิ่งนี้มีความหมายยิ่ง 
และมิต้องอธิบายด้วยถ้อยคำใดอีก

                              สำนักพิมพ์ผีเสื้อ 
                              กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๒
   
   
 
 
         
   
 
       
       
   
     
คะแนน :        สีคะแนน   :  
ตำแหน่ง :                     สีพื้น  :  
ชื่อผู้ส่ง :                     
   
   
         
 
 
 
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๙  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ qbuJj  ๑ เม.ย ๒๕๖๐  ๐๖:๐๑ น.  
  
 
  
  yQmLdq http://www.LnAJ๗K๘QSpkiStk๓sLL๐hQP๖MO๒wQ๘gO.com  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๘  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ BP๐W๖o  ๔ ม.ค. ๒๕๖๐  ๑๑:๔๕ น.  
  
 
  
  ๔xyST๔ http://www.FyLitCl๗Pf๗ojQdDUOLQOuaxTXbj๕iNG.com  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๗  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ ปริวัธ  ๒ เม.ย ๒๕๕๗  ๑๖:๐๙ น.  
  
 
  
  ประชาสัมพันธ์น้อยจังเลย นี่ถ้าไม่ได้เข้ามาค้นเจอ ก็ไม่รู้ว่ามีเล่มนี้ด้วย  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๖  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ pawanratt hanjabphal  ๑๔ มี.ค. ๒๕๕๖  ๐๗:๐๔ น.  
  
 
  
  ประทับใจชั่วชีวิต ไม่เคยลืมหนังสือเล่มนี้เลย  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๕  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ รักโรงเรียนโทโมเอ  ๑๖ ก.ย. ๒๕๕๕  ๑๘:๐๖ น.  
  
 
  
  "เด็กเป็นคนที่จิตใจอ่อนโยนการเปลี่ยนไปของเด็กเกิดจากสภาพแวดล้อมและคนรอบข้างโดยเฉพาะผู้ใหญ่"ประโยคนี้เป็นประโยคที่ประทับใจมากๆ อ่านแล้วประทับใจในตัวของคุณครูโคบายาชิมากๆอยากให้มีโรงเรียนแบบนี้และคุณครูใหญ่แบบนี้จัง  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๔  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ First  ๑๖ ก.ย. ๒๕๕๕  ๑๑:๓๑ น.  
  
 
  
  เรื่องนี้ตอนอ่านครั้งแรกมันก็งั้นๆค่ะ แต่พออ่านตอนที่ได้เข้าไปเรียนโรงเรียนโทโมเอแล้วรู้สึกชื่นชอบโต๊ะโตะจังมากกขึ้น ตอนอ่านรู้สึกชื่นชอบคุณครูใหญ่มากกเลย โรงเรียนโทโมเอเป็นโรงเรียนที่ดีมากๆอ่านไปเลื่อยก็รู้สึกสนุกมาก ตอนหลังก็รู้สึกเศร้าจนน้ำตาไหลที่โรงเรียนโดนไฟไหม้เพราะเกิดสงครามความทรงจำในโรงเรียนเหมือนถูกเผาไปหมดแต่ว่าความรู้สึกและความทรงจำต่างๆของโรงเรียนโทโมเอก็ไม่ได้หายไปเหมือนโรงเรียน พออ่านถึงตรงแล้วบ่อน้ำตาแตกซึ้งกินใจที่สุด รู้สึกดีมากกเลยที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๓  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ ๐๐๗neverdie  ๒๘ ก.ค ๒๕๕๔  ๑๘:๔๖ น.  
  
 
  
  อ่านแล้วน้ำตาไหล สงสารเด็กมากครับ อยากให้ทุกคนคิดถึงเรื่องเด็กๆมากกว่านี้อย่างที่โต๊ะโตะจังบอก  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๒  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ nicevac  ๒๐ ก.ค ๒๕๕๔  ๑๙:๕๙ น.  
  
 
  
  ทดลองอ่านไปได้ไม่กี่หน้าก็ร้องไห้มากมาย

หนังสือดี ทำให้รู้สึกอยากทำสิ่งดีๆให้ผู้อื่นบ้าง

อยากให้เด็กๆได้อ่าน แม้จะเป็นเรื่องจริงที่โหดร้าย 

แต่จะช่วยขัดเกลาให้เด็กๆลดความเห็นแก่ตัวและคิดถึงคนอื่นๆมากขึ้น
  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๑  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ Nattagorn Chinnaram  ๔ มิ.ย. ๒๕๕๔  ๑๙:๔๓ น.  
  
 
  
  อ่านแล้วได้ความรู้ค่อนข้างเยอะเมื่อเปรียบเทียบกับสำนักพิมพ์อื่นๆ  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑๐  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ มั่นใจว่าเด็กไทยเกินหนึ่งล้านคนชอบอ่านวรรณกรรมเด็ก  ๒๓ พ.ค. ๒๕๕๔  ๑๑:๓๗ น.  
  
 
  
  น่ารัก ซึ้ง ให้ข้อคิดดี ควรค่าแก่การอ่านอย่างยิ่ง ทั้งสำหรับเด็กๆและผู้ที่เคยเป็นเด็กทุกคน :)  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๙  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ Candy  ๒๐ มี.ค. ๒๕๕๔  ๒๒:๐๕ น.  
  
 
  
  อ่านหน้าแรกก็น้ำตาไหลแล้วค่ะ สงสารเด็กๆมาก  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๘  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ อาวา  ๒๒ ม.ค. ๒๕๕๔  ๑๔:๕๔ น.  
  
 
  
  เป็นหนังสือที่สนุกมาก  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๗  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ สุภัทร : supatr_s@yahoo.com  ๒๗ ต.ค. ๒๕๕๓  ๒๓:๓๘ น.  
  
 
  
  เรียนบรรณาธิการและผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน

ดิฉันเป็นแฟนโต๊ะโตะจังมานาน และได้อ่านหนังสือ โต๊ะโตะจัง กับ โต๊ะโตะจังทั้งหลายนี้แล้ว ความจริงยังอ่านไ่ม่จบดี แต่ก็ประทับใจมาก คงจะแนะนำให้กับเพื่อนๆ ต่อไป

แต่ด้วยความเคารพนะคะ ดิฉันพบคำผิด อยู่นิดหน่อย จึงเรียนมาให้ทราบ เพื่อให้การพิมพ์ในครั้งต่อๆ ไปจะได้แก้ไขให้ถูกต้อง ด้วยไม่ทราบว่าจะต้องเขียนไปบอกที่ใด จึงได้แต่นำมาโพสต์ไว้ตรงนี้ โดยไม่มีเจตนาจะจับผิด ติดประจานเลย

หน้า ๑๕๔ บรรทัดที่ ๒ อยู่ด้วยอีก (พิมพ์ ย.ยักษ์ ตกไป)
หน้า ๑๘๓ บรรทัดที่ ๔ นับจากด้านล่าง คำว่า ระเบิด มีตัว ร.เรือ เบิ้ลอยู่  ๑ ตัว

และสำหรับคำว่า คอนนิจิวะ ในหน้า ๑๖๗ ดิฉันไม่แน่ใจว่า ควรจะเขียนว่า่ คอนนิจิวะ หรือ คนนิจิวะ หากเป็นคำแรกก็คงจะตกตัว อ.อ่าง แต่หากจะใช้ คนนิจิวะ ก็คงจะถูกต้องแล้วค่ะ

ขอบคุณนะคะที่ำทำหนังสือดีๆ
  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๖  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ ปอม  ๔ เม.ย ๒๕๕๓  ๒๑:๐๘ น.  
  
 
  
  อ่านจบรวดเดียวเลยค่ะ 

อ่านไป ร้องไห้ไป

รู้สึกว่าน้ำทุกหยด อาหารทุกอย่างมีค่ามากๆ

รู้สึกว่าโลกนี้มีเด็กๆที่น่าสงสารมากมาย
  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๕  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ ดีจัง  ๗ ต.ค. ๒๕๕๒  ๒๑:๓๙ น.  
  
 
  
  ดีจริงๆ  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๔  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ lunlaporn  ๑๘ ก.ย. ๒๕๕๒  ๑๗:๒๖ น.  
  
 
  
  อยากให้ทุกคนได้อ่าน
อ่านแล้วได้คิด
คิดแล้วได้ทำ
  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๓    แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ lekriver  ๑๖ ส.ค. ๒๕๕๒  ๒๓:๐๒ น.  
  
 
  
  อ่านหนังสือของผีเสื้อไม่เคยผิดหวังเลย ยอดเยี่ยมทั้งหมดไม่มีที่ติ  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๒  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ bhudit  ๘ ส.ค. ๒๕๕๒  ๑๗:๔๓ น.  
  
 
  
  ยอดเยี่ยมมากค่ะ
  
     
 
  ความคิดเห็นที่ ๑  ให้คะแนน   แจ้งความเห็นไม่เหมาะสม  
  จากคุณ เยี่ยมยอด  ๓ ส.ค. ๒๕๕๒  ๒๐:๐๖ น.  
  
 
  
  วิเศษ  
     
 
สำนักพิมพ์ผีเสื้อ ๕/๔ ถนนสุขุมวิท ซอย ๒๔ กรุงเทพฯ ๑๐๑๑๐ โทรศัพท์ ๐๒ ๖๖๓ ๔๖๖๐-๒
ฅนไทย แปลว่า รู้อ่าน รู้คิด รู้ทำสิ่งดี